
Molinezje to ryby, które swoją nazwę zawdzięczają francuskiemu ministrowi finansów, na którego cześć amerykańscy odkrywcy tego gatunku ryb nazwali je jego nazwiskiem Mollien (Mollienesia). Dzisiejszy ich wygląd wysoce odbiega od pierwszych dzikich form występujących w naturalnym terenie. Najczęstszym gatunkiem, który dominuje w akwariach całego świata to Molinezja ostroustna oraz Molinezja wysokopłetwna. Gatunki te występują w naszych akwariach odkąd tylko zaczęła się rozwijać akwarystyka, lecz większej części akwarystom są mało znane.
Akwarium i Pokarm
Molinezje nie maja szczególnych wymagań, jeśli chodzi o ich dokarmianie. Zaletą tego gatunku jest to, że są wszystkożerne. Należy tylko pamiętać, aby systematycznie dostarczać im pokarm roślinny. W zbiornikach, których żyją Molinezje problem występowania rzęsy wodnej nie istnieje. Te nie pozorne rybki potrafią znaleźć i zjeść nawet najdrobniejsze elementy tejże rośliny. Glony, które czasami porastają nasze kamienie znajdujące się w akwarium są tak nieprzerwalnie jedzone, że wyglądają jak niedawno skoszony trawnik naszego ogródka. Dla tego gatunku ryb każdy gatunek glona jest smaczny i pożywny. Warto dodać, iż Molinezje jedząc glony, które porosły podłoże nie naruszają go. W celu lepszego rozwoju tego gatunku powinniśmy zadbać by w menu naszych rybek nie zabrakło takiego pokarmu, jak solowiec w każdej postaci oraz różnego rodzaju pokarmy suche. Molinezje nie należą do ryb, które spędzają wiekszość czasu w bezruchu. Dlatego należy zadbać o to, aby akwarium miało większą niż 100 litrów pojemności. Prawidłowość rozmnażania będzie nam zapewniał zbiornik w połowie obsadzony, ponieważ samice tuż przed porodem będą miały miejsce do ukrycia się.

Rozmnażanie
Najważniejszym czynnikiem przed rozpoczęciem powiększania naszego stada molinezji jest odpowiednie dobranie rodziców. Powinni być ze sobą jak najmniej spokrewnieni. W naszym akwarium nie powinno się znajdować kilku gatunków molinezji, ponieważ istnieje możliwość krzyżowania się ich. Proces rozmnażania w hodowli jakiegokolwiek zwierzęcia jest na ogół trudny. Jeśli zaś mamy do czynienia z gatunkiem ryb żyworodnych nie powinno to sprawiać większych kłopotów. Ikra tych ryb rozwija się w ciele samicy, na świat zaś przychodzą już młode wykształcone w pełni rybki. Aby nasza para przystąpiła do kopulacji nie potrzeba przygotowywać specjalnych warunków. W zupełności wystarczy nam temperatura ok. 26 stopni C. Odżywanie należy przeprowadzać tak jak do tej pory. Nie zapominajmy o tym, że jeśli dojdzie do zapłodnienia samicy nasza rola w rozmnażaniu się kończy.
| Polecane produkty | |||||||||||
|
|
||||||||||
Musimy zadbać, aby nasze akwarium lęgowe było dobrze urządzone. Dopiero wtedy możemy być pewni, że młode rybki przeżyją okres młodości. Zbiornik lęgowy powinien mieć pojemność 40-50 liltrów. Obsadzamy go bujną roślinnością po to, aby młode miały większe szanse ucieczki przed rodzicami. Wiadomo, iż ryby wszystkożerne, jakimi są molinezje, tuż po porodzie będą się interesowały swoimi młodymi, jako nowym pokarmem. Dlatego jak wcześniej pisałem umieszczamy samicę w akwarium lęgowym, które po porodzie powinna jak najszybciej opuścić. Dobrym rozwiązaniem jest umieszczenie samicy w specjalnym kotniku. Należy też pamiętać, aby miał on dziury odpowiednich rozmiarów, ponieważ w większości przypadków małe rybki są zbyt duże, aby uciec przed samica i giną, jako pokarm głodnej matki. Tak dobrze dobrane rozwiązania doprowadzą do uzyskania większej ilości młodych rybek. Zbliżający się termin porodu można zaobserwować poprzez powiększenie się partii brzusznej u samicy lub po plamie ciążowej znajdującej się przy płetwie odbytowej. Przy odpowiednio zapewnionych warunkach możemy nawet dochować się 100 małych rybek. Po zakończonym porodzie powinno się odłowić samice i przenieść do zbiornika ogólnego i zapewnić jej chwile odpoczynku oraz podając pokarm. Pamiętajmy by młode były regularnie karmione od samego początku – tylko wtedy będą się najlepiej rozwijać.

Najpopularniejszą odmianą spośród wszystkich gatunków molinezji jest Molinezja ostroustna. Ten gatunek możemy spotkać w wodach Ameryki Północnej i Ameryki Południowej od Meksyku do Kolumbii. Występuje w rzekach, potokach, jeziorach oraz morskich wodach przybrzeżnych. Są to wody słodkie i słonawe. Wielkość zależy tutaj od płci. Samice dochodzą do rozmiarów 5-12cm, a samce 4-10 cm. Wielkość zależna jest tutaj w głównej mierze od środowiska. Ubarwienie jest wysoko urozmaicone. Na grzbiecie niebieskoszare do brązowo oliwkowych. Boki zaś to pomieszanie już wcześniej wymienionych kolorów. Ryba ta ma jasnoświetlisty połysk na całym korpusie. Samice kolorami zbytnio nie odbiegają od partnerów. Różnią się miedzy nimi mniejszymi płetwami bardziej bledszymi, przeświecającymi. Rozwój zarodka odbywa się w ciele matki od 4-8 tygodni. Liczba młodych podczas porodu u formy dzikiej wynosi do 100 sztuk, natomiast 50 sztuk u formy hodowlanej. Pary rodzicielskie najlepiej tworzą ryby mające 6-7 miesięcy. Lecz najlepsze potomstwo uzyskamy od samic, które mają 7-10 miesięcy. Warunki chowu jak i pokarm stosujemy tak jak do wszystkich innych gatunków molinezji.
Mam nadzieję, że udało mi się, choć w małym stopniu przybliżyć czytelnikowi warunki, w jakich hodowla molinezji będzie przebiegać w prawidłowym stopniu. Niestety nie jest to patent na wyhodowanie najlepszych okazów, ponieważ wszystko zależy od tego, jakimi środkami dysponuje akwarysta i jakie może zapewnić warunki im. Uważam, że mój artykuł pozwoli na poznanie tych pięknych rybek i ograniczy różnego rodzaju eksperymenty, które często prowadzą do pogorszenia hodowli. Opisane sposoby są sprawdzone przez akwarystów na przełomie wielu lat.
Artykuł przesłany przez użytkownika portalu Pana Mateusza Pałysę
Redakcja nie odpowiada za treść artykułów przesyłanych przez internautów.
Za wszystkie artykuły serdecznie dziękujemy.
- Molinezja ostrousta
- Molinezja żaglopłetwa
- Oferta naszych partnerów: Pokarmy dla ryb akwariowych
Zdjecia pochodza z zasobów wlasnych, od uzytkowników portalu, oraz z baz zdjec opartych na zasadach licencji royalty free.

