Opis

Świecik kongolański - Micralestes interruptus. Największa z afrykańskich rzek – Kongo tworzy w dolnym biegu zlewisko zwane Stawem Stanley`a, w którym możemy spotkać między innymi Micralestes interruptus. Jedną z cech charakterystycznych cech są duże oczy i przedłużenie flagowe u samców płetwy ogonowej. Jest rybą okazałą okazałą, lśniącą o grzbiecie brunatnawym. Samice są trochę mniej ubarwione i mniejsze. Na urodę tych ryb składa się intensywne ubarwienie oraz wyraźnie widoczne łuski. Obszerne, gęsto zarośnięte akwarium z odpowiednio dużą wolną przestrzenią dla tych ruchliwych świecików stanowi piękny widok. Świecik kongolański lubi słońce, jest rybą stadną, rozmnażaną zawsze w większych grupach. Przebywa w środkowych warstwach akwarium.

Rodzina

Kąsaczowate.

Pochodzenie

Republika Zairu.

Długość

Samce osiągają długość 8 centymetrów, zaś samice nieco mniejsze i nie tak barwne.

Odżywianie

Pobiera pokarm żywy i suszony wszelkiego rodzaju. Poza owadami zjadanymi z powierzchni wody szczególnie chętnie zjada larwy, poczwarki i dorosłe ochotki. Nie chwyta pożywienia z dna.

Temperatura

Toleruje temperatury z zakresu 24-27 C.

Warunki hodowlane

Ta aktywna, stadna ryba powinna być hodowana w grupce około 6 osobników. Zdarza się, że samce toczą ze sobą walki, dlatego nie należy hodować zbyt wielu osobników na raz. Ponieważ jest płochliwą rybka, należy mu zapewnić schronienie z gęstej roślinności po bokach i z tyłu akwarium. Zbiornik musi być ustawiony w spokojnym miejscu. Nie powinno być zbyt mocnego oświetlenia, ale dobrze jest jak przez 2-3 godziny dziennie do akwarium przedostaje się niewielka wiązka promieni słonecznych. Najlepsza woda będzie miękka, lekko zasadowa, czarna, przyciemnione oświetlenie i ciemne dno zbiornika. Są narażone na choroby w przypadku pogarszającej jakości wody. Dlatego należy dokonywać regularną podmianę wody. Zbiornik powinien być duży oraz nie powinny się w nim znajdować ryby wykazujące tendencję do obgryzania płetw. Bywają nerwowe, zwłaszcza jeśli są trzymane w zbyt małej grupie.

Rozmnażanie

Rzadko udaje się rozmnożyć te ryby w warunkach domowych, jednak zanotowano próby zakończone powodzeniem. Prawdopodobieństwo wystąpienia tarła zwiększa się jeśli często karmimy je owadami. Do godów może pobudzić zmiana wody lub wczesny wschód słońca. Gromadkę ryb (z przewagą samców) umieszcza się w 100-200-litrowym zbiorniku z siatką ochronną umieszczoną na dnie. Do rozwoju jaj najlepsza jest woda o pH 6,5, twardości do 1 dCH i temperaturze 26 C. Tarło przebiega niezwykle burzliwie oraz może być powtarzane przez kilka kolejnych dni. Przeźroczyste, kuliste jaja o średnicy 1,8 mm nie są lepkie i natychmiast po złożeniu przez samice opadają na dno. Larwy wydostają się z osłonek jajowych po 6 dniach, wkrótce po tym zaczynają swobodnie pływać i pobierać pokarm. W pierwszych dniach podaje się im tylko najdrobniejsze larwy solowca i widłonogów.

Komentarz:
Podpis:
Wpisz token antyspamowy z grafiki:

• Świecik wielkołuski
• Miedzik obrzeżony
• Zwinnik
• 
• Oferta naszych partnerów: Pokarmy dla ryb akwariowych