Opis

Akara błękitna - Aequidens pulcher. Jest rybą tolerancyjną i dobrze czuje się w akwarium. Jako ,,standardowa” pielęgnica posiada podobne wymagania i zwyczaje do niedużych gatunków z Ameryki Środkowej. Jej ciało mieni się barwami niebieskozielonymi, z połyskującymi metalicznymi łuskami. Samiec jest zwykle większy od samicy i ma zaostrzoną płetwę odbytową. Nie nadaje się do akwarium wielogatunkowego, w którym mieszkają małe i delikatne gatunki. Ogólnie akary błękitne są tolerancyjne dla przedstawicieli swojego gatunku, lecz stają się one bardzo opiekuńcze w czasie tarła dla swojej ikry lub narybku, dlatego też mogą zaatakować. Tworzy swój rewir w przydennej i środkowej partii wody. Piękne ubarwienie jest szczególnie widoczne na tle ciemnego podłoża, gdy zbiornik jest oświetlony z boku.

Rodzina

Pielęgnice.

Pochodzenie

Występuje w Kolumbii, Panamie, północnej Wenezueli, Trynidad.

Długość

Zazwyczaj ok. 10 cm.

Odżywianie

Zjada wszystkie rodzaje pokarmów, zarówno suchy jak i żywy.

Temperatura

Toleruje temperatury z zakresu 22-28 C. Należy do nielicznych pielęgnic niezbyt ciepłolubnych.

Warunki hodowlane

Ich współmieszkańcami nie mogą być agresywne lub bardzo silne pielęgnice, zwłaszcza pielęgnica zebra i pawiooka (Niektórzy uważają, że mogą,a sprzeczne opinie wynikają najprawdopodobniej z różnic warunków panujących w akwarium i jego wielkości). Wymaga dużego akwarium, w których mocujemy rośliny kamieniami lub sadzimy je w doniczkach. Często przekopuje podłoże, uszkadzając przy okazji słabiej ukorzeniające się i delikatniejsze rośliny. W zbiorniku wskazane jest umieszczenie roślin pływających Na dnie powinno się znaleźć kilka ładnych, umytych kamienie. Woda powinna mieć twardość 7-12 N oraz pH około 7. Woda musi być czysta, dlatego też należy ją częściowo zmieniać (1/4 lub 1/5).

Rozmnażanie

Generalnie sposób rozmnażania nie wiele się różni od Akary z Maroni, ale dużo łatwiej jest dobrać odpowiednią parę. Ryby trzymane gromadnie z chwilą osiągnięcia dojrzałości płciowej (około 7-8 cm) zaczynają się dobierać parami. Do odpowiedniej opieki nad potomstwem wymagane jest piaszczyste podłoże, w którym ryby wygrzebują gniazda. Dobrana para zaczyna przygotowywać sobie gniazdo – czyści kamień, obok wykopuje dołek, usuwa pobliskie rośliny, a następnie na dokładnie oczyszczonym pyszczkami kamieniu składa kleistą ikrę w liczbie 100 do 200 sztuk. Przed tarłem należy usunąć inne ryby z akwarium, gdyż grozi im poturbowanie lub nawet śmierć. Samiec i samica na zmianę opiekują się ikrą. Po trzech dniach wylegają się małe akary, które natychmiast przenoszone są do dołka obok kamienia. Po 4-6 dniach narybek zaczyna pływać i nadal pozostaje pod opieka rodziców. Narybek karmimy najpierw pierwotniakami, a potem drobnym planktonem lub węgorkami. Dorosłą parę należy wyłowić kiedy przestaje się interesować młodymi. Dobrze dobrana para może się trzeć kilkakrotnie w jednym sezonie. Dojrzałą parę można trzymać tylko w parami w osobnych akwariach. Zdjęcie: Użytkownik Michał87 z forum. Dziękujemy.

Komentarz:
Podpis:
Wpisz token antyspamowy z grafiki:

• Akara z Maroni
• Akara cętkowana
• Akarka kratkowana
• Oferta naszych partnerów: Pokarmy dla pielęgnic
•